· 

Persoonlijk | Verjaardag | 30 kaarsjes | Stille leegte | Nooit meer hetzelfde | Beallyou | Week 47


Lieve mama,

Nog een paar uurtjes en dan is het officieel 20 november. Dat betekent dat ik weer een jaartje ouder ben. Dit jaar is toch wel bijzonder aangezien ik 30 kaarsjes mag uitblazen.

 

Er zijn ondertussen al meer mensen om me heen 30 geworden en over het algemeen lijkt iedereen daar toch plezier aan te beleven. Maar ik niet. Het liefste zou ik willen dat iedereen even zou vergeten dat ik jarig ben. Geen berichten, kaartjes of telefoontjes. Laat 20 november maar gewoon een dag zijn zoals alle anderen. 

 

Want als ik van niemand iets hoor dan valt het ook niet op dat ik van jou opnieuw niets heb ontvangen. Dat het dit jaar opnieuw stil is aan de andere kant van de lijn. Dat opnieuw ik een jaartje verder ben daar waar jij  in 2006 bent achter gebleven. 

 

Eigenlijk is mijn verjaardag altijd dubbel geweest. Want ik wist nooit of je er volgend jaar nog bij zou zijn. Dus iedere verjaardag was er die onbesproken spanning of jij er volgend jaar nog wel bij zou zijn.  

 

Morgen vier ik voor de twaalfde keer mijn verjaardag zonder jou. Al heb ik al jaren terug besloten het niet meer echt te vieren. De lol was er wel vanaf, want een verjaardag zonder jou is simpelweg geen verjaardag. 

 



Confronterende leeftijd

Dan heb ik het niet over het feit dat je ouder wordt. Daar hecht ik verder geen waarde aan. Ben gelukkig ook niet bang om ouder te worden.

Deze leeftijd vind ik confronterend, omdat jij rond deze leeftijd ziek bent geworden. Je was mijn leeftijd toen je leven volledig veranderde. Het doet me verdriet dat ik nu dingen lijk te begrijpen die ik me eerder niet had kunnen voorstellen.

 

Wat als ik nu te horen zou krijgen dat ik nog maar maximaal 5 jaar te leven zou hebben? Dat je fysiek zoveel dingen zal moeten laten gaan, omdat je jezelf niet meer kan onderhouden. Je werk waar je zo van hield moeten opgeven en dat mensen nog een toekomst hebben waar jouw verhaal zal eindigen. 

 

Het doet me verdriet dat ik nu weet wat voor impact dat moet hebben gehad. Maar dat kan ik niet met je delen, want de tijd heeft ons ingehaald. Vandaag ben ik 30 jaar geworden en heeft jouw aanwezigheid plaats gemaakt voor een foto aan de wand. 


Als ik een wens mag doen

Zoals ieder jaar regelde jij een verjaardagstaart. Dan hoorde ik in de keuken het geluid van het zwarte blikje waar de kaarsjes in zaten verborgen. Geen taart zonder kaarsjes, want ieder jaar mocht ik opnieuw een wens doen.

 

En ieder jaar was mijn wens hetzelfde: Ik hoop dat mama er volgend jaar nog is. Want jij maakte van iedere verjaardag een feest. De tafel was gedekt en de hele woonkamer was versierd. 

 

De dag daarvoor maakte we samen altijd een creatieve traktatie voor op school. Voor ons geen standaard zakje chips of doosje Smarties. Wij waren samen al dagen bezig om opnieuw iets creatiefs in elkaar te zetten. Met als toppunt de levensgrote slakken van snoep. 

 

Ik weet niet wat er mis is gegaan tijdens mijn zeventiende verjaardag, maar mijn wens is helaas niet uitgekomen. Want dat jaar op mijn achttiende verjaardag was jij opeens verdwenen. 

 

De tomatensoep smaakte niet hetzelfde en de slinger verloren hun kleur. Vanaf dat jaar wilde ik mijn verjaardag liever niet meer vieren. Sindsdien wil ik liever mijn verjaardag vergeten, want met die stille leegte kan ik gewoon niet omgaan. 


Je bent uitgenodigd

Voor het eerst sinds jaren heb ik besloten om mijn verjaardag toch te vieren. Het gaat zeker niet gemakkelijk en ergens ben ik ook weer blij als het voorbij is. Maar misschien dat ik voor het eerst weer een beetje plezier kan beleven. Voor heel even opnieuw ervaren dat jarig zijn ook leuk kan zijn. 

 

Weet dat je bent uitgenodigd en dat er een plekje voor je is vrijgehouden. Kom wanneer je wilt en blijf zolang mogelijk. Ik hoop dat je achter me wilt staan op het moment dat die stilte me even teveel wordt. 

 

Lieve mama,

Bedankt voor alle mooie herinneringen. Bedankt voor alle moeite ondanks de oneerlijke situatie. Hopelijk doe ik je niet te kort door opnieuw mijn verjaardag weer te willen vieren. Want mijn verjaardag vieren voelt alsof ik jou te kort doe. 

Hoera! Gefeliciteerd met je dochter

Bedankt mama voor alles wat je voor me hebt gedaan. Dat je me hebt laten zien dat ondanks de donderwolken er altijd plek is voor een feestje. 

Zaterdag vier ik mijn verjaardag ondanks de donderwolken. Ik vier het omdat ik weet dat jij het ook kon. Ondanks alles deed je er alles aan om er een onvergetelijke dag van te maken. 

 

Misschien is mijn dertigste verjaardag niet zoals ik had gehoopt, maar het is de eerste stap om de stille leegte opnieuw in te vullen met nieuwe positieve herinneringen. 

 

Liefs 

Leonie


Nieuws update

altrecht GGZ blog

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/