· 

Persoonlijk | Mijn dromen | oneindige twijfels | Meningen | Rebels | Jezelf zijn | Beallyou | week 50


Lief dagboek

Vandaag neem ik weer even de tijd om je te schrijven. De afgelopen weken waren erg druk en daarnaast is mijn medicatie aangepast. De pilletjes voor wat extra energie zijn er afgehaald en dus moet ik nog harder mijn best doen om de dagen door te komen. 

 

Maar goed, je kent me ondertussen en ik heb nog steeds de grootste moeite om mijn grenzen te stellen. Te vaak zeg ik nog 'Ja' waar ik gewoon 'Nee' had moeten zeggen, 

 

Op het moment dat ik eindelijk iets kan gaan doen waar ik echt gelukkig van word is mijn energie op. Desondanks zet ik wel stapjes en is mijn werkkamer voor Beallyou  eindelijk klaar. 

 

Over Beallyou gesproken. Waarom ben ik zo bang en onzeker? Soms durf ik mezelf gewoon niet serieus te nemen dat ik met Beallyou echt iets kan bereiken. Oftewel zelfstigma nekt me keer op keer. Die ongelimiteerde twijfels en aannames. Gek word ik ervan!

 

Die overtuiging dat het voor mij niet is weggelegd of het me toch niet gaat lukken blijft als een duiveltje op mijn schouder zitten. Dat continu geschreeuw van negativiteit. Waarom lukt het anderen wel? Misschien is het tijd dat ik mezelf niet meer zo serieus ga nemen en gewoon ga doen waar ik gelukkig word, namelijk gewoon mezelf zijn.



Die overtuiging van niet kunnen

De afgelopen weken heb ik gesprekken gehad met mijn nieuwe coach Daan. Tijdens een van deze sessies bespraken we innerlijke overtuigingen. Als mensen ontwikkelen we deze overtuigingen op basis van onze persoonlijkheid, sociale kring en levenservaring. Hier ben ik geen uitzondering in, maar mijn levenservaring is wel uitzonderlijk.

 

Doordat de ziekte A.L.S. altijd aanwezig was had dit veel effect op mij als kind. Iedere minuut van de dag die onzekerheid en spanning wat uiteindelijke chronische stress heeft opgeleverd. En die stress heeft me belemmerd om op een speelse en vrijere manier mijn eigen mogelijkheden en kwaliteiten te ontdekken en ontwikkelen. 

 

Dat was de basis van de door mijn grootste belemmerende overtuiging, namelijk: 'Ik kan dit niet' of 'Dit is voor anderen weggelegd, maar niet voor mij'. De overtuiging zorgt ervoor dat ik niet durf te dromen of geloven. En toch blijft die droom me al jarenlang achtervolgen. Eigenlijk had ik deze droom al als klein meisje toen ik met mijn vaders videocamera acteerde dat ik een kinderprogramma presenteerde. Die droom is er al sinds ik me kan heugen en hoe hard ik ook denk dat ik het niet kan die droom blijft.


Gewoon jezelf zijn

Het klinkt toch zo simpel om gewoon jezelf te zijn. Het is over het algemeen ook niet zo lastig, maar wij hebben het als mensen en maatschappij heel moeilijk gemaakt. Volgens mij is dit iets geweest wat jaren terug klein is begonnen en uiteindelijk is uitgegroeid tot de 'ideale' maatschappij waar we nu in leven.

 

Zelf ben ik het echt beu om in deze maatschappij dat 'ideaal spelletje' nog te spelen. Dat moeten voldoen aan ongeschreven regels en eisen. En het stomme is dat volgens mij weinig mensen er uiteindelijk echt gelukkig van worden, maar toch doen we allemaal mee omdat dat is wat er van ons wordt verwacht.

 

Met een diepe zucht denk ik na over al die jaren dat ik die ongeschreven regels ook heb gevolgd. Vooral het falen wat het met zich mee heeft gebracht. Wilde het falen van geen relatie hebben of koopwoning compenseren met extra hard en veel werken. Een mooie auto verbloemde de eenzaamheid achter mijn masker. Het is een poetsmiddel geweest omdat wat zijn glans had verloren toch nog op te poetsen. 

 

En toch bleef die droom altijd op de achtergrond fluisteren: Gewoon jezelf zijn.  En dat is simpelweg openheid over wie je bent, wat je wilt, denkt en voelt. Die stem heeft sinds mijn therapie steeds meer volume gekregen. Opnieuw luisteren naar je innerlijke gevoel is niet zo zeer de uitdaging, maar de actie eraan verbinden is een uitdaging van een ander niveau. 


Beallyou is meer dan een naam

Ongeveer twee jaar geleden kwam ik de naam Beallyou ergens tegen en hechtte ik er toen weinig waarde aan. Pas enkele maanden geleden ontdekte ik de persoonlijke waarde die ik aan Beallyou had verbonden de afgelopen maanden.

 

Beallyou is naast de vertaling van helemaal jezelf zijn ook de verbinding naar mijn moeder Bea. Als we dan toch aan het filosoferen zijn is Beallyou mijn creatieve platform om 'Crea Bea' mijn verhaal en openheid te delen met anderen. Kortom: Beallyou is een sociale verlening van wie ik ben en wat ik hoop te bereiken.

 

Grappig is het ook dat mijn moeder ook altijd erg creatief was. Al is mijn vader ook erg handig en creatief. Creativiteit was als kind voor mij al een manier om mezelf te kunnen zijn. Even niet die beren en negativiteit. Als sneeuw voor de zon verdween mijn onzekerheid en in mijn creativiteit kon ik mijn gevoel en emoties tonen op een manier die veilig was. Mijn creativiteit stelt me instaat om mezelf te zijn ofwel Beallyou. 


Die druk voor succes en niet falen is immens

Ondanks die persoonlijke waarde, veilige plek en dat het me opnieuw energie en plezier brengt blijf ik twijfelen. Bang voor een vernedering of de mening van anderen. Want in de ongeschreven regels van deze maatschappij staat falen niet benoemd. Integendeel we moeten succesvol zijn. Laat staan dat we eigenlijk geen fouten mogen maken op weg naar succes.

Jeetje, wat een immense druk voor een onrealistisch doel en perspectief. En toch krijg ik opnieuw de zenuwen als ik denk aan dat falen en die ongezouten meningen van al die mensen die oordelen vanuit diezelfde angst en onzekerheid. 

 

Momenteel dragen veel meer mensen een masker en zullen dit nooit toegeven al groeit het aantal mensen die zijn bezweken onder die immense druk en hun masker hebben afgezet. Dat is misschien ook wel de kracht van Stichting Samen Sterk die verbinding tussen mensen die besloten dat ze zich verzetten tegen die meningen en ongeschreven gedragsregels. 

 

En ook ik vind het tijd om rebels te worden. Beetje schoppen tegen die ideale maatschappij kan zeker geen kwaad. Ben klaar met het doen alsof en die waterval aan twijfels en doemdenken. Eigenlijk wil ik gewoon even flink op de grond stampen als een klein kindje in een snoepwinkel en schreeuwen dat ik het er niet mee eens ben. Lekker belangrijk wat anderen ervan zullen vinden. Uiteindelijk vindt iedereen overal wel iets van. Althans de kans is vrij klein dat je ooit iets zult doen waar iedereen het volledig mee eens zal zijn. 


Tijd om te dansen in de regen

Normaal als je denkt aan regen maakt mijn hart niet direct een sprongetje van blijdschap. Dat komt omdat ik over het algemeen niet heel veel positieve herinneringen heb in de regen. Bedoel ik woon op het platteland en jarenlang moest ik minimaal 4 kilometer fietsen om naar school, werk of het station te gaan. Vaak was ik dan doorweekt, koud en chagrijnig. Vast ook een herkenbare situatie voor jezelf als je ergens naartoe op weg bent en je tot aan je onderbroek bent natgeregend. 

 

Maar wat als je gewoon eens bewust kiest voor een positieve ervaring. Hup laarzen aan en naar buiten. Flink stampen in de plassen, dansen in de regen om vervolgens heerlijk onder de douche te stappen met je favoriete douchegel.

Het is een beetje ongewoon, maar dat is juist de bedoeling. Misschien dat mensen naar buiten kijken achter hun gesloten ramen en zich realiseren dat ze eigenlijk ook gewoon even willen stampen in de plassen. Misschien dat het eindelijk ogen, oren en deuren doet openen.


Neem het allemaal niet zo serieus

Als ik iets tegen mezelf mocht zeggen dan zou het wel zijn dat ik alles niet zo serieus moet nemen. Gewoon gaan doen waar ik gelukkig van word. Als ik wil dansen in de regen dan doe ik dat. Niet meer twijfelen bij de deur of naar de grond kijken bang voor de blikken van anderen. Eigenlijk wil ik gewoon even Sammie van het liedje zijn.

 

Als persoon ben ik soms iets ongeduldig en verwacht ik soms teveel van mezelf. Dus gun ik mezelf de tijd om even te wennen aan deze nieuwe situatie. Neem de tijd om te vertrouwen in mijn kunnen en mijn veilige haven te ontdekken.

 

Omgezet naar mijn dromen is dat ik van Beallyou een nieuw platform wil maken. Waar zowel ik, jij als zoveel anderen zichzelf mogen zijn. Waar we met elkaar dansen in de regen en mocht er iemand vallen dan wijzen we niet op iemand zijn falen, maar op zijn kwaliteit om weer op te kunnen staan. Misschien wil je even blijven liggen om te genieten van de rust dan is dat ook goed. 

 

Gewoon mezelf zijn in een maatschappij waar we allemaal streven naar dat ideaalbeeld. Wat moet dat saai zijn om allemaal te streven naar datzelfde onhaalbare doel terwijl je met een schuin oog kijkt naar die dansende mensen in de regen. 

 

Liefs 

Leonie


Nieuws update

altrecht GGZ blog

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/