· 

Persoonlijk | Wat als je jezelf even helemaal zat bent?


 

Het is een soort vuurbal. Net zoals een vulkaan die op uitbarsten staat. Althans ik denk dat het zo voelt. Ik loop heen en weer door mijn appartement. Zoek naar iets waarvan ik niet eens weet waar ik nu eigenlijk naar zoek.

 

Iedere kast trek ik open en werp een blik op de indeling. Kan het nog efficiënter? Datums checken? Misschien etenswaren sorteren op categorie? Bedoel het is praktischer, toch? 

 

Stop toch eens! Waarom kan je niet gewoon even op je kont gaan zitten en niets doen. Misschien iets helemaal niets doen wat overdreven, maar in ieder geval niet iets wat valt onder schoonmaken of werken.

 

Als een kind wat straf heeft gekregen zit ik boos en geïrriteerd op de bank. Waarom mag ik dat nou niet gewoon doen? Waarom wordt mijn 'gezonde volwassenen' boos?  

 

 

Dan realiseer ik me dat ik mezelf gewoon even spuugzat ben. Altijd maar dat 'moeten'. Dat oneindige gevoel van actief of in beweging moet zijn. Gek word ik ervan! Is het mogelijk dat ik even tijdelijk afstand van mezelf neem, want ik ben even klaar met mezelf.

 



Prikkelbaar

Steek alsjeblieft niet je vinger naar me uit, want ik ben bang dat ik hem eraf bijt. Voor het eerst sta ik niet meer voor mezelf in. Normaal onderdruk ik alles zonder enige moeite. Bijna een automatisme om mijn gevoelens te onderdrukken.

 

Waarom voel ik me opeens dan zo prikkelbaar? Waarom stop ik het niet gewoon weg? Misschien moet ik even hard gaan schreeuwen. Dat is wat ik ga doen. Dat is toch gek? Dat gaan we inderdaad niet doen. Wat zullen de buren wel niet denken?

 

Misschien dan toch maar even wat lekker eten. Daar word ik altijd rustig van: comfortfood. Maar na twee happen van mijn chocoladereep lijkt de magie waar ik zo op hoopte deze keer niet te werken.

 

In mijn woonkamer hoor ik mijn telefoon gaan. Mag het voor heel even zo zijn dat ik gewoon niet bereikbaar ben!? Kunnen mensen niet een keer terugbellen als ik even niet me zo onwijs rot voel? De keuze is dan ook snel gemaakt: beter neem je niet op. Ik sta niet voor mezelf in. Kan ook echt even geen normaal gesprek voeren en klik op doorschakelen. 

 

 


Daaaag leonie

 

De eerste twee dagen bij Altrecht leek het wel of ze mijn interne vulkaan in vuur en vlam hebben gezet. Het lijkt wel of alles maar dan ook echt alles me irriteert. Terwijl er helemaal geen aanleiding voor is. Normaal zou ik me er ook niet zo druk om maken.

 

Het lijkt wel of ik iedere keer weer tegen diezelfde muur aan loop. Langzamerhand gefrustreerd en met hoofdpijn ben ik daar wel klaar mee. Maar waarmee dan precies? Dat is nog eens een goede vraag (vind ik zelf).

 

Tijdens de dagsluiting merkte iemand op dat ik stiller was dan normaal. Check! Helemaal correct, want ik wil gewoon naar huis. Aan de slag met de campagne en alle overige ballen die ik nog in de lucht probeer te houden.

 

 

Natuurlijk kom ik niet voor mijn lol bij Altrecht. Het is niet de intense van een 9 maanden durend feest. Dus weet je ook dat er ergens de confrontatie gaat komen. Toen de therapeut letterlijk vroeg: ben je misschien je eigen gedrag zat? Had ze volgens mij een heel goed punt. 

 

 


Doodmoe

 

Het antwoord op de vraag de therapeut was een volmondig: JA! Wel vaker ben ik mijn eigen gedrag even zat. Dat is meer als ik gewoon even mijn dag niet heb. Maar dan weet ik het automatisch ook weer snel te onderdrukken. Waarom lukt het me nu dan niet?

 

Blijkbaar is dat een 'fase' binnen therapie. Dat jezelf helemaal klaar bent met je eigen coping/overlevingsstrategieën. Dat stomme gedrag wat niets anders doet dan je leven een likje zwarte verf geven. Die rugzak met 100 kilo onnodige bagage die het leven je besloot mee te geven.

 

Man wat ben ik daar klaar mee. Want ik heb een hekel aan de kleur zwart. En mijn rug doet pijn van die rugzak die altijd maar aan mijn schouders hangt. Niet zo gek dat ik langzamerhand steeds vaker gebukt door het leven ging.

 

Ik wil niet continu hoeven 'werken' in het leven. Dat niet iedere kast tot in de puntjes is opgeruimd. Niet het oneindig door mijn administratie zoeken naar misschien een document wat nu wel mag worden verwijderd na 5 jaar.

 

 

ALSJEBLIEFT! Laat het stoppen, want ik ben doodmoe van mijn eigen gedrag.

 



Nieuws update

altrecht GGZ blog

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/