· 

Gedicht - Golven


Golven


Soms word ik wakker

In een golf van verdriet

Overspoeld door mijn gedachten

Probeer ik in alle macht

Mijn kussen te grijpen

Mijn hoofd verstopt onder mijn dekens

 

Hoe overwin ik mijn jeugd

Hoe verlaat ik de zee

Zonder te struikelen

Over de stenen en de rotsen

Door de zwarte kleur

Lijkjt het pad zo spoorloos

 

Zelfs mijn rots in de branding 

Lijkt te zijn weggespoeld

Iedere keer probeer ik weer te zwemmen

Tegen de stroom van herinneringen in

En iedere keer laat ik me weer mee sleuren

 

Ik wacht iedere keer weer

Tot de golf me overspoeld

Net alsof ik geen hoop mag hebben

 

Ik zie mensen lopen

En ik zie ze kijken

Maar mensen vinden het wel leuk

Om iemand te zien spartelen

Want niemand komt me helpen

Als ik opnieuw tussen de golven verdwijn



Nieuws update

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/