· 

Gedicht - Jas


Jas


Warmte spoelt over me heen

Als een duik in een warm bad

Alsof je tegen je vriend aan ligt

De warmte omringd je hart

Je wangen kleuren rood

Omdat iedereen het zien mag

 

Warmte die je creëert

Door anderen een lach te gunnen

Een stukje van jezelf

Alsof jij iedereen verblijden kan

De kachel die voluit draait

Warmte overspoeld

 

Het gevoel dat de kou je niet kan doordringen

Een warme jas die je besloot aan te trekken

Jij voelt je lelijk

Aan de buitenkant zien ze een knappe vrouw

 

Je draagt hemt en alle tijden

Zelfs als het zomer is

De tranen kunnen je jas niet door dringen

Je lacht en geniet

Niemand die immers die binnenkant ziet

 

Dat is juist datgene wat jij zo graag

Het iedereen laten zien

Maar iedere keer als jij je jas uit wilt doen

Loopt iedereen gauw heen

Niemand zit te wachten 

Op jouw gezeur en pijn

 

Dus je blijft de jas maar dragen

Je naait hem hier en daar

Eigenlijk kan het je ook niet meer interesseren

Of iemand er nog naar vraagt

 

En dan opeens weet je het

Je bent de jas vergeten

En dan merk je pas

Dat je zelfs zonder die jas

Gewoon kunt leven



Reactie schrijven

Commentaren: 0