· 

Gedicht - Liefdesverdriet


Liefdesverdriet


Hoe het eruit ziet

Het voelt koud en zwart

Een weg terug zie ik niet

Ook de toekomstige weg is mistig

Mijn hart zegt dat ik moet hopen

Mijn verstand zegt me

Dat ik moet stoppen

 

Waarom vechten mijn gevoel en verstand

Ze werken niet samen

Als een muis die de computer bediend 

Mijn verstand overheerst 

 

Het enige wat ik vroeg

Was een klein beetje liefde

Een arm om me heen

Maar ik was niet anders

Dan een simpele vriendin

 

Waarom kon je niet gewoon kiezen

Een gokje wagen

Waarom durfde je mijn hand niet te pakken

Je laat me staan in de kou

Uiteindelijk moet ik zelf toegeven

Dat ik het niet langer volhoud

 

Ik liet je gaan

En de tranen vloeien over mijn wangen

Mijn hart breekt in stukken

Die niet meer te lijmen valt

Mijn gevoel zegt dat ik voor eeuwig wil gaan slapen

Wat heeft het nog voor zin

 

Ik  moet wachten op de dag dat je vertrekt

Of dat je een ander meisje hebt

Heb moet het accepteren

Ik bijt in mijn lip

Mijn verdriet en pijn kun je niet begrijpen

Omdat jouw liefde niet zo groot was

 

Ik hield meer van je

Dan ik zelf had verwacht

Dat die jongen die mijn hart had

Het op tafel heeft laten liggen

 

Voorzichtig probeer ik te laten zien

Dat mijn kansen zijn verkeken

Ik moet zelf verder

In de hoop ooit iemand nieuws te vinden

 

Eén ding weet ik zeker

Mijn hart zal nooit meer op deze manier breken

Omdat iemand zoals jij

Ik nooit meer zal vinden



Nieuws update

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/