· 

Gedicht - Thuis


Thuis


Niet iedereen wordt geboren

Met een thuis

Kan het niet zo voelen

De warmte en veiligheid

Die werd geboden

Ze zijn nu verdwenen

 

Thuis is je thuis niet meer

Het maakt je boos 

Verdrietig

Dat je wilt vluchten

Weg van de ruzies

 

Liever alleen en alles opnieuw

Dan nog één seconden

Daar moeten leven

 

Thuis wordt nu een huis

Net als vele anderen

Het maakt niet uit

Of het warm of koud is

Je staat liever buiten op de stoep

Dan binnen in dat huis

 

Thuis was de plek

Waar ik vroeger naar toe zou vluchten

Waar ik mijn hart kon luchten

Waar een schil van veiligheid

Mij beschermde

 

Waar ik kon lachen met familie en vrienden

Thuis is een plek

Waar ik mezelf kon wezen

 

Maar dat huis is mijn thuis niet meer

Niemand wil het weten

Maar langzaam vervagen de leuke herinneringen

En zo breek ik steen voor steen

Dat huis af



Reactie schrijven

Commentaren: 0