· 

Pas op! Schema 'boze beschermer' is geactiveerd!


 

Waar en wanneer het knopje is ingedrukt blijft ergens in het midden. Misschien is het niet eens meer van belang. Maar ik voel dat er iets wordt geactiveerd. Geen prettig gevoel en vooral geen herkenbaar gevoel.

 

Het blijft ergens halverwege steken en lijkt per seconden zich te vermenigvuldigen. Ondertussen zijn de filters in mijn hoofd uitgeschakeld en heb ik alleen nog maar een selectief gehoor. Want ik wil horen wat aansluit bij mijn overtuiging.

 

Die overtuigingen zijn deze keer niet aangevoerd door de engeltjes op mijn schouder. Deze keer heeft het spreekwoordelijke duiveltje plaatsgenomen en is aanvoerder van een leger negatieve overtuigingen. Zoeken naar munitie om de soldaten extra munitie te geven om af te vuren.

 

Ik voel het gebeuren, maar mijn gedrag is sneller dan mijn gezond verstand. Voordat ik het weet staat mijn boze beschermer aan en is er niets meer wat iemand kan zeggen of doen om mijn interne leger te verslaan. Gefrustreerd heeft iedereen inclusief mijzelf de vraag: Hoe kunnen we dit interne leger vol negatieve overtuigingen verslaan?



Boze beschermer

Alleen de naam van dit schema zorgt ervoor dat je 5 stappen terug wil zetten. Het is al zeker geen uitnodiging om dichterbij te komen. Achteraf ben ik misschien ook wel erg dankbaar dat mensen niet gewoon zijn weggelopen. Want een boze beschermer is niets anders dan een negatieve overlevingsstrategie.

 

Want boosheid is vaak een methode om mensen letterlijk en figuurlijk op afstand te houden. Blijkbaar heb ik deze beschermer als al mijn andere strategieën niet meer werken. Dan ziet mijn 'kwetsbare kind' geen andere optie dan maar onredelijk boos te worden. Luisteren naar wat je zegt doet het al helemaal niet meer. Want de boze beschermer wil alleen maar horen wat nodig is om actief te kunnen blijven.

 

Hoe harder mensen hun best doen om bij mijn kwetsbare kind te komen en echte gevoelens des te groter maakt de boze beschermer zich. Voor het eerst in mijn leven was ik zo intens boos dat niemand om me heen nog iets goed kon doen. Waarom begrijpen mensen me niet? Luisteren ze wel? Zien ze me wel? Ben ik nou echt de enige die het hier snapt of hoe zit dat?

 

 


Eenzaam

 

Naast dat je met een boze beschermer niet snel vrienden zult maken is het ook nog eens super eenzaam. Want waar je echt behoefte aan hebt is bijna niet te vervullen. Er blijft een pijnlijke leegte achter die je liever niet wilt voelen.

 

De enige manier om te overleven is de boze beschermer continu aan te laten staan. Op maandag ging de strategie in werking en dinsdag aan het einde van de middag werd deze uitgezet. 

 

Een hele dag lang wilde ik niets liever dan niemand zien, horen of spreken. Ergens bescherm ik mezelf weer voor nog meer munitie om die boze beschermer weer een aanleiding te geven om in de aanval te gaan. 

 

 

Dus de beschermer doet wat hij moet doen en dat is afstand creëren. Je alleen achterlaten met een intense boosheid die door niets of niemand lijkt te kunnen worden geblust. Mijn favoriete muziek, donuts en puzzelboekje werken allemaal niet meer. Ik voel me eenzaam en daarna weer boos. Doordat ik boos ben voel ik me weer eenzaam. 

 

Leonie Burggraaf Amsterdamse bos mentale gezondheid

Wie haalt me hier weg?

De nacht van maandag op dinsdag heb ik vreselijk geslapen. Ik bleef maar pieren en de aanvoerder van het leger bleef maar zoeken naar munitie. Eigenlijk weet ik al niet eens meer waardoor mijn interne gevecht is begonnen. Wel weet ik dat mijn boze kant lijkt te gaan winnen en voor zichzelf al plannen bedenkt hoe hij het leven opnieuw wil gaan vormgeven.

 

Dat zijn niet de meest leuke en creatieve oplossingen als ik het zelf mag zeggen. Want mensen nog vertrouwen is zeker geen optie. Voor je gevoel is iedereen slecht, egoïstisch en totaal niet begaan met wat jij doormaakt. Niemand lijkt te begrijpen wat ik zo duidelijk uitleg. Althans ik denk dat ik het duidelijk uitleg, maar waarschijnlijk is het vraag teken nog groter naar buiten als dat ik hem van binnen voel.

 

Want wie gaat me hier dan weghalen als ik het allemaal alleen moet gaan doen? Wat blijft er dan nog over? Is dit het dan? Het voelt alsof de wereld onder je voeten verdwijnt en je ergens aan een te kleine richel probeert om te doen of alles goed met je gaat. Dat je geen hulp nodig hebt en dat je nergens liever wilt zijn dan hangend aan die richel boven een bodemloze put. 

 

 


Even knuffelen

Gelukkig was er iemand in mijn omgeving die de boze beschermer durfde tegen te spreken. Door heel simpel en eenvoudig me een knuffel te geven. Gek he? Dat een knuffel mijn hele interne legertje omver kan werpen. 

 

Er was niets meer wat de boze beschermer nog kon doen of zeggen om terug in de aanval te gaan. Zoveel uren heeft het leger zich staande gehouden en geprobeerd te wapenen tegen de volgende aanval. Puur gefocust op woorden had hij nooit zien aankomen dat er iemand was die me een knuffelde durfde te geven.

 

Alsof mijn muur compleet tegen de vlakte ging en ik hangend aan de richel ik weer vaste grond onder mijn voeten kon voelen. Want een knuffel is het gebaar van zoveel mooie woorden. Dat je het waard bent en gezien. Dat je er mag zijn met al je emoties en nare herinneringen. Een knuffel is eigenlijk een universeel gebaar die geen taalbarrières kent. 

 

 

Liefs Leonie 

Leonie Burggraaf mentale gezondheid ikbenopen


Nieuws update

altrecht GGZ blog

Er is een officiele samenwerking tussen mij en Altrecht!

Vanaf 25 juli zijn mijn blog artikelen over mijn persoonlijke behandeling ook te lezen via hun social media.

 https://www.facebook.com/Altrecht/